
کتاب تاریخ تشکیلات در اسلام
تاریخ تشکیلات، بخش اصلی تاریخ اجتماعی و سیاسی و مهمترین نشانه تغییرات اجتماعی و حیات اجتماعی و سیاسی و پیشرفت ملتهاست. ظهور اسلام، علاوه بر پیدایش دین جدید در جهان، باعث تغییرات اساسی و بنیادین در نظام اداری و نهادها و سازمانها دولتی در عرصه جهانی است. دیوانسالاری و دولت در سرزمینهای اسلامی، دارای اصالت بومی و با بنیان دینی اسلامی است. توصیه به تنظیم دولتی امور و اهمیت دولت مرکزی، با تأسیس نخستین دولتشهر در جزیرةالعرب آغاز شد که در پی آن، تا قرن نهم میلادی حدود ۱۵۰۰ شهر با ویژگیها و براساس الگوی آن شهر دولتی که مرکز اولین دولت اسلامی بود، بهوجود آمد. شکل کلاسیک دیوانسالاری اسلامی بیش از هزار سال در نقاط مختلف سرزمینهای اسلامی تجربه شد. این تجربه موفق که مبتنی بر نهاد خلافت و امامت و سلطنت و در یک مورد بر اساس جمهوری بود، میراثی از تجارب دیوانسالاری در قرون وسطا در جهان است که موجب شگفتی برخی محققان اروپایی از جمله «فرانسیس بیکن انگلیسی» بوده است. در این پژوهش، بررسی تشکیلات از نخستین دولت اسلامی (دولت پیامبراکرم (ص)) آغاز شده و سپس به تبیین استمرار قدرت اسلامی و شکلگیری هستههای اولیه دیوانها و نهادهای اداری در عصر راشدین و نیز گسترش دیوانها در عصر اموی ـ با حفظ سیر تاریخی ـ پرداخته شده است.
محمدرضا شهیدی پاک
مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی(ص)
1392
384
تاریخ تشکیلات، بخش اصلی تاریخ اجتماعی و سیاسی و مهمترین نشانه تغییرات اجتماعی و حیات اجتماعی و سیاسی و پیشرفت ملتهاست. ظهور اسلام، علاوه بر پیدایش دین جدید در جهان، باعث تغییرات اساسی و بنیادین در نظام اداری و نهادها و سازمانها دولتی در عرصه جهانی است. دیوانسالاری و دولت در سرزمینهای اسلامی، دارای اصالت بومی و با بنیان دینی اسلامی است. توصیه به تنظیم دولتی امور و اهمیت دولت مرکزی، با تأسیس نخستین دولتشهر در جزیرةالعرب آغاز شد که در پی آن، تا قرن نهم میلادی حدود ۱۵۰۰ شهر با ویژگیها و براساس الگوی آن شهر دولتی که مرکز اولین دولت اسلامی بود، بهوجود آمد. شکل کلاسیک دیوانسالاری اسلامی بیش از هزار سال در نقاط مختلف سرزمینهای اسلامی تجربه شد. این تجربه موفق که مبتنی بر نهاد خلافت و امامت و سلطنت و در یک مورد بر اساس جمهوری بود، میراثی از تجارب دیوانسالاری در قرون وسطا در جهان است که موجب شگفتی برخی محققان اروپایی از جمله «فرانسیس بیکن انگلیسی» بوده است. در این پژوهش، بررسی تشکیلات از نخستین دولت اسلامی (دولت پیامبراکرم (ص)) آغاز شده و سپس به تبیین استمرار قدرت اسلامی و شکلگیری هستههای اولیه دیوانها و نهادهای اداری در عصر راشدین و نیز گسترش دیوانها در عصر اموی ـ با حفظ سیر تاریخی ـ پرداخته شده است.












